ತೀರದ ದಾಹ

ಕಾಡ ಅಳಿಸಿ ನಾಡ ಬೆಳೆಸಿ , ವನ್ಯಕುಲವ ನಶಿಸಿ ಮನುಕುಲವ ಬೆಳೆಸೆ
ತೀರದೆ ನಿನ್ನ ದಾಹ
ಹರಿವ ತೊರೆಯ ತಡೆಸಿ, ಉಸಿರ ಹಸಿರ ಮುಳುಗಿಸೆ,
ತೀರದೆ ನಿನ್ನ ದಾಹ
ಭುವಿಯ ಬಗೆಸಿ ಅದಿರ ತೆಗೆಸಿ, ತಾಯಿಯೊಡಲಾಳವನು ಕೊರೆಸಿ, ಜೀವಜಲವ ಹೀರೆ
ತೀರದೆ ನಿನ್ನ ದಾಹ
ನಿನ್ನೀ ದಾಹಕೆ ಭುವಿಯು ದಹಿಸುವುದ ನೋಡ
ಭುವಿಗೆ ತಂಪ ನೆರೆಯುವುದ ಬಿಟ್ಟು ಪರಗ್ರಹವ ಶೋಧಿಸುತಿರುವೆಯಲ್ಲೋ ಮೂಢ
ತೀರದೆ ನಿನ್ನ ದಾಹ!